Voor het antwoord op die eerste vraag duiken we de geschiedenisboeken in. Terug naar het Indonesië van 1890, rond deze tijd trokken Javaanse contractarbeiders naar Suriname om te werken. Door afschaffing van de slavernij waren daar buitenlandse mankrachten nodig om te werken op de plantages. Zo brachten de Javanen de Indische keuken mee naar Suriname.

Gelijkenissen

De soepen bevatten nagenoeg dezelfde ingrediënten. De bouillon wordt getrokken van kip en in de boemboe zitten knoflook, sjalotten, citroengras, korianderzaad, salamblad, laos. Als topping hebben beide soepen een gekookt eitje en taugé en ze kennen een gelijke bereidingswijze. 

Verschil

Toch zijn er verschillen. In soto zit geelwortel. Dat zorgt voor de kenmerkende gele kleur. Ook vind je in soto-recepten kemirinoten, terwijl dit ingrediënt niet in saoto te vinden is. Soto serveert men met gekookte aardappel en lontong, terwijl in saoto doorgaans aardappelchips, rijst en gebakken uitjes zitten. Ook staan in de meeste saoto-recepten maggieblokjes en pimentkorrels als ingrediënt.

Wie na het lezen hiervan onwijs zin heeft gekregen in een lekker kopje soto of saoto valt met zijn neus in de boter. Proef zelf het verschil, want wij hebben voor beide soepen de recepten. ;)

Saoto suupke

Saotosoep uit Suriname 

Deze Surinaamse saotosoep bevat de Surinaamse ingrediënten als gebakken uitjes en aardappelchips. 

Soto

Soto Ayam van oma Emmy

In deze Indische soto zit het - voor de Indische variant typerende - ingrediënt geelwortel (koenjit).