Hoe vanille terechtkomt in je toetje

Samen met kweker Stijn loopt Robèrt langs rijen orchideeën. Wat veel mensen niet weten, is dat vanille de vrucht is van een orchidee. De vanilleplant kan uitgroeien tot wel zestien meter lang. De plant groeit in het warme seizoen tot twee centimeter per dag.

De plant komt oorspronkelijk uit Mexico. Daar wordt de bestuiving van nature uitgevoerd door de Melipona-bij. Buiten dit gebied komt deze bijna niet voor. Daarom moet de bestuiving op alle andere plekken ter wereld handmatig gebeuren. Je kunt je misschien wel voorstellen hoe arbeidsintensief dit proces is. Dit verklaart meteen waarom vanille één van de duurste specerijen ter wereld is.

Een aantal keer per jaar bloeit de orchidee. Dat moment is cruciaal, want de plant is maar één dag open. Het moet dus direct bevrucht worden. Dit gebeurd met een speciaal stokje of naald. Hiermee maken de telers een klein klepje in de bloem, tillen het op en drukken het stuifmeel op de stamper. Als dit lukt, groeit er in de maanden daarna een lange groene vanillepeul. 

Pas wanneer de punt van de vanillepeul geel kleurt, is deze rijp genoeg om geoogst te worden. Na het oogsten is het proces pas op de helft. Er volgt een lang en intensief verwerkingsproces. De peulen worden gewassen en vervolgens maandenlang gedroogd en gefermenteerd. Langzaam veranderen ze in de donkere vanillepeulen die bekend zijn uit de keuken.

Vervolgens sorteren de verwerkingsmedewerkers de peulen op kwaliteit, lengte en aroma. De allerbeste vanillepeulen gaan als hele peul in de handel. De rest wordt verwerkt. Bijvoorbeeld tot vanille-extract. Hierbij worden de peulen in alcohol getrokken, zodat de aromatische stoffen oplossen en worden geconcentreerd. Zo belandt vanille na een lang proces in banketbakkersroom, ijs en andere zoete producten.