Dit artikel is eerder verschenen op AD Koken & Eten. Meer culinair nieuws? Kijk dan hier.

Wanneer wijndocent Yvo Erades zijn cursisten vraagt naar de grootste wijnproducent ter wereld, wordt natuurlijk Frankrijk genoemd. Net als Australië, Chili, Zuid-Afrika, Spanje en nog een kluitje landen dat voet tussen de deur heeft gekregen in het supermarktschap. ,,Gek genoeg vergeten mensen één land echter keer op keer: Italië. Volkomen onterecht.’’

Wat heet: het is alsof je Lionel Messi vergeet te nomineren voor de Gouden Schoen of een culinair pantheon beschrijft zonder Noma-chef René Redzepi. Toen Julius Caesar nog in de luiers liep, maakte men in Italië al vele honderden jaren wijn. Vorig jaar produceerde het land voor de zoveelste keer de meeste wijn ter wereld: een kleine 5 miljard liter.

Niet dat Italië gezegend is met de meeste vierkante kilometers aan wijngaarden. Bij lange na niet zelfs. Maar laat het maar aan de Italianen over om een hoog rendement uit hun ranken te persen. ,,Doordat de Apennijnen vrijwel heel Italië doorkruisen, is men over heel het schiereiland verzekerd van neerslag’’, legt sommelier Marie Florence van Es uit. ,,Zowel in de warmere als koudere streken kunnen zo overal druiven groeien.’’

,,In Puglia wordt zo veel wijn geproduceerd dat een deel wordt doorgedestilleerd tot medische alcohol’’, glimlacht Erades. ,,In de Po-vallei komt de wijn gewoon uit de kraan!’’

Eigen karakter

Waar Frankrijk zich keurig laat op-delen in afgetekende wijnregio’s, is de Italiaanse laars van scheen tot teen bedekt met een lappendeken aan wijngebiedjes. Volgens het panel is dat wellicht de belangrijkste oorzaak van de Italiëvrees bij de doorsneedrinker. ,,Het land kent rond de vierhonderd inheemse druivenrassen’’, zegt Job de Swart, die vorig jaar pas als derde Nederlander de prestigieuze titel ‘Master of Wine’ verdiende. ,,Waar ook nog eens zo veel lokale synoniemen voor zijn dat het er wel vier keer zoveel lijken.’

,,Het is gewoon te onoverzichtelijk voor veel mensen’’, denkt ook Van Es. ,,De meesten zijn afgehaakt na de Chianti.’’

Zonde, want het scala aan Italiaanse wijnen is breder dan de kin van wijlen operazanger Pavarotti. ,,Ik hoor mensen wel eens zeggen dat ze niet van Italiaanse wijn houden’’, vertelt wijnschrijver Lara Mol. ,,Dat kan eigenlijk helemaal niet. Van zwoel, zacht en rijp tot krachtig en rijk aan tannines; de diversiteit is enorm.’’

Daar komt nog eens bij dat veel van de wijnen een eigen karakter hebben, legt Erades uit. ,,In Frankrijk heb je wijnen die naar Californische druiven smaken en andersom. Veel Italiaanse druiven hebben een smaak die je nergens anders proeft.’’

Ontmaskerd

Na wat sniffen, spoelen, slurpen en spuwen slagen de echte kenners er zelfs in om uit die honderden kandidaten soms feilloos de juiste druif aan te wijzen. Zo ook in deze blinde proeverij met zes (supermarkt)wijnen, die niet per se uitblinken in gewaagde smaken maar ietwat veilig binnen de lijntjes kleuren. In de Fontanafredda Briccotondo van Albert Heijn worden zo al gauw de rode kersentonen van de barberadruif ontmaskerd. Een sappige tafelwijn voor het grote publiek, oordeelt het panel. Fris fruit, omlijst door een verleidelijk zuurtje en een echo van hout. Mamma mia! ,,Die hint van mokka vind ik ook woest aantrekkelijk’’, jubelt Erades.

Ook de Terre Biologiche Rosso van Mont’Albano wordt geprezen. De blend van hoofdzakelijk merlot, cabernet en syrah is met zijn tonen van tabak, eikenhout, rijp fruit en een karrenvracht aan specerijen de meest uitgesproken, spannendste wijn in de test. ,,Je ruikt direct Italië’’, vindt De Swart. Ook de smaakt stelt niet teleur.

Fontanafredda Briccotondo 2017
Cijfer: 8
€6,99 Albert Heijn
Deze allemansvriend zet de barbera op een sokkel. Sappig, rijp, rood fruit versmelt prachtig met verleidelijke tannines. Een ideale tafelwijn voor een breed publiek.

Mont’Albano Terre Biologiche Rosso 2017
Cijfer: 7,5
€5,99 Ekoplaza
De meest uitgesproken en gelaagde wijn in de proeverij. Een stevige, maar zachte blend, vol warme kruidigheid en een vleug eikenhout.

Mezzacorona Lagrein 2017
Cijfer: 7
€5,99 Jumbo
De smaak is weinig complex en galmt helaas wat kort na, maar de zoete jamtonen zijn keurig in balans. Knap; de Lagrein staat te boek als een moeilijke druif om goedkope wijn van te maken.

Montepulciano d’Abruzzo 2017
Cijfer: 6,5
€6,50 Hema
Een jeugdige tafelwijn met mooie, zoetzure kersentonen. Wel redelijk gesloten, straf in de tannines en met een droogheid die gaat dwarsliggen.

Zonin Valpolicella 2018
Cijfer: 6
€7,29 Gall & Gall
Een frisfruitige slobberwijn, maar te onrijp en zelfs waterig om lang bij te blijven. Kan echt wat meer diepgang gebruiken.

Barone Montalto Nero d’Avola 2018
Cijfer: 5
€6,49 Plus
Simpel, met een vluchtig doch scherp bijtend zuurtje die de fruitigheid aan het wankelen brengt. Wrang in afdronk ook. Dit kan niet de bedoeling zijn geweest.