Lijnen... pffff

Na een studio-opname hebben we tal van lekkernijen over. Laatst kreeg ik de vraag wat er met dit eten gedaan wordt. Nou, ik kan vertellen dat vrijwel al het eten wordt meegenomen of ter plekke wordt opgepeuzeld. Niemand bij 24Kitchen hoeft een lege maag te hebben. Dat kan ook niet bij dé kookzender van het land. Het werken bij een kookzender heeft echter gevaren, met al die lekkere gerechten, want iedereen weet: overdaad schaadt.

Ik kan er niet onderuit: ik ben een Bourgondiër. Ik geniet van het leven en dit gaat vaak gepaard met lekker eten. Toen ik nog fulltime in de keuken werkte, stond ik erop dat ik alles een keer geproefd moest hebben. Privé ga ik vaak uit eten. Soms neem ik het vliegtuig naar Barcelona, Kopenhagen of Londen. Gewoon, om lekker te eten.

Sterrenzaken zijn leuk, maar ook die kleine bistrootjes die met eerlijke en heerlijke ingrediënten werken spreken mij erg aan. Veel vrienden van mij snappen dit niet waarom ik zoveel geld aan eten uitgeef. Het is soms een beetje snobistisch, dat geef ik toe. “Ach, ieder zijn hobby”, zeg ik dan maar.

Het nadeel van deze hobby, in combinatie met mijn werk, is dat ik in de loop der jaren een aantal reserves heb opgebouwd waar ik makkelijk drie strenge winters mee vooruit kan. De strijd met mijn gewicht speelt al een tijdje en sinds ‘een dik jaar’ ben ik echt bezig om af te vallen. Voor een kok is dat erg moeilijk. Ik ben nu een kilo of tien kwijt, maar daar heb ik wel een hele lange periode over gedaan.

Voor mij werkt de combinatie van beperking en zelfbescherming. Vroeger at ik zes boterhammen als ontbijt, vaak met leverkaas of iets dergelijks. ‘s Middags nog eens vier boterhammetjes met de lunch en ’s avonds normaal avondeten. Vervolgens werd er vaak een chipje of iets anders lekkers op tafel gezet. Ik ontbijt nu met twee crackers en ‘s middags eet ik twee boterhammen. Het avondeten houd ik normaal, hoewel ik meer oplet dat ik soms eens iets bereid zonder vlees of vis. De avondsnacks zijn vervallen, simpelweg doordat er niks in huis is. Geen chips, geen koekjes of andere verleidingen: het is de ultieme vorm van zelfbescherming. Om in conditie te blijven probeer ik één, twee of soms wel drie keer in de week te badmintonnen, een sport die bijna mijn hele familie beoefent. 

De strijd tegen de kilo’s is een pittige, maar ik denk uiteindelijk te gaan winnen. Ik weet zeker dat ik heel veel metgezellen heb in deze strijd. Zeker aan het begin van het jaar, wanneer de goede voornemens nog vers zijn. Mijn advies? Ga ervoor! Eet net iets minder, maar wel gezond en voedzaam: zelfs een kok zit dan lekkerder in zijn vel. Succes!